Dreams...

مامان دارم برای تو مینویسم چون الان تقریبا دوماهه ندیدمت و از هم دوریم و یهو دلم برات وحشتناک تنگ شد اونم نصفه شب. مامان تو چه موجودی هستی که فراتر از یک انسانی؟ نکنه فرشته ای... همیشه متعجبم از اینکه چطور یه آدم میتونه تا این حد مهربون و بی ریا و دلسوز باشه آخه مگه داریم... چطور میتونی اینقدددر به خدا نزدیک باشی و هر چی که من بهت میگم برام دعا کنی سریع اجابت میشه... واقعا زبانم قاصره از گفتن اینکه چقدر دلت پاکه و خدا دوستت داره... منم همونقدر دوستت دارم مامانی قشنگم... قربون اون پیام های قشنگی که برام میفرستی بشم آخه... عاشقتم.. بخوانید...

موهامو دوباره مشکی کردم ... که یادم نره من تا ابد یه دختر مستقلم ، یادم بمونه ازدواج هرگز منو از قبلم جدا نمیکنه یادم بمونه باید مثل همیشه رو پای خودم بایستم... ازدواج همراه شدنه ، تکیه کردن نیست *هایلایت هاش هم برای دل خودمه دیگه :) ...

این روزها... در نخستین روزهای مرداد ماه ... روزهای ابری و گاه بارانی... به همراه رعدو برق هایی که از آنها وحشت دارم -اما دوستشان دارم- به دلیل نا معلومی ... وقتی دلت تنگ میشود اوایلش درد میکشی... اما دلتنگی ای که طولانی شود نتیجه عکس دارد... از دلتنگی های طولانی متنفرم... هوا را دوست دارم... بوی خوش باران وسط گرمای حیرت انگیز(از نظر من البته) تابستان هوا رو دوچندان رضایت بخش میکند برایم... و من چند روزیست که از تکرار روزانه هایم بیرون جسته ام... خوب بودنش خیلی خوب است... سرازیرم به روزهای خوشی که همیشه آرزویشان را داشته ام. اما اینکه همه چیز همانطور که در نظرم می بوده...